Με την ευκαιρία της έκδοσης του Μυθιστορήματος του Γιώργου Τσαλέρα, «Στον καιρό των Καταιγίδων», ο Δημήτρης Κλήμης μας έστειλε το ενδιαφέρον κείμενο, με το οποίο παρουσίασε το Βιβλίο και που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Βέροια» της 8ης Ιουλίου 2009. Το παραθέτουμε.
Διάβασα το Μυθιστόρημα του Γιώργου Τσαλέρα, «Στον καιρό των καταιγίδων».
Βεροιώτης αυτός, Βεροιώτης και εγώ. Σχεδόν της ίδιας γενιάς. Η Ιστορία του βιβλίου, ξετυλίγεται στην παλιά, γλυκιά μας Βέροια. Γνώριμοι οι τόποι και οι χώροι, όπως και η υποψία για γνωστά πρόσωπα, καθημερινά. Πρόσωπα, που άφησαν τα ίχνη τους στην Βέροια έντονα, με τον τρόπο της βίωσης τους στην καθημερινότητα και τα γραπτά τους κείμενα, πεζά ή άλλα, στη βιβλιοθήκη μετά.
Τον πρώτο, τον θυμάμαι έντονα ακόμη: Λάτρης και οπαδός του Βάκχου, καθημερινά έθυε σ’ αυτόν, από γυάλινους κρατήρες, σε γραφικούς ονομαστούς ναούς παρόδων.
Τον δεύτερο, ως δάσκαλο, καθηγητή τότε, τον συναντώ και βλέπω σήμερα ακόμη. Χαρακτηριστική η γκριμάτσα του, με το μόνιμο πικροχαμόγελο στα χείλη, κάτι σαν παραδοχή και κατανόηση για τα μικρά, πολύ μικρά πάθη και τις αδυναμίες, προϊόν μεγάλης περισυλλογής και ύστερης, τελικής αποδοχής.
Έντονα παίζει και ο Έρωτας μαζί τους, στα χρόνια αυτά. Μικροί Πάνες και Σειληνοί στήνουν χορούς ξέφρενους κοντά τους και οι Σάτυροι τους καλούν. Στον πρώτο, στην εφηβεία, τα πρώτα βέλη, τα πρώτα σκιρτήματα, προβάλλουν και στοχεύουν νου και καρδιά. Ολοκληρωτικά και ολοκληρωμένα. Στον δεύτερο, ωριμότερα και πιο όψιμα, αλλά το ίδιο έντονα. Και οι δυο Έρωτες, μετρημένοι όχι με βολτ αλλά με αμπέρ, έχουν διάρκεια και τέλος. Το οποιοδήποτε τέλος. Άσχημο ή καλό.
Τα πολιτικά, θεωρίες και θεωρήσεις, ιδέες και Μαρξ, αλλά και η ντάτσα του Στάλιν, ενώνουν και χωρίζουν τους δύο φίλους. Κοσμοθεωρίες και κοσμοθεωρίες ! !
Με τους ομολογητές και τους απολογητές, με τους ιεραπόστολους και τους Απόστολους, με τους Μάρτυρες και τους Οσιομάρτυρες, με τα ξερονήσια και τις επαύλεις. Την σχέση τους, αυτά τα σύννεφα των κοσμοθεωριών καιροφυλακτούν να την παγιδέψουν οδυνηρά σε απομάκρυνση και απομόνωση, να την κλονίσουν.
Έτσι από την μία, όλα είναι ΑΛΗΘΕΙΑ. Και από την άλλη, όλα είναι ΨΕΜΜΑΤΑ. Ο Περίφημος Γερμανός φυσικός Βέρνερ Χαϊζεμπέρκ ( W. Heisenberg ) στην «Απροσδιοριστία» του, μαζί με τα κβάντα, ηλεκτρόνια, ποζιτρόνια και άλλα τέτοια πολλά, μας δίνει την τρίτη λύση: «Όλα είναι μόλις αλήθεια, Όλα είναι μόλις ψέμματα…»
Γενικά η έκδοση είναι ένα όμορφο, βατό βιβλίο. Με γλώσσα, ωραία ελληνικά, σε τρέχει, σε οδηγεί, δεν θέλεις να το τελειώσεις, όπως, π.χ., στη σελίδα 36! «Μονάχα η σιωπή και το ατελείωτο λευκό του χιονιού…».
Πρέπει, λοιπόν, να διαβαστεί, ιδιαίτερα από τους Βεροιώτες και από τις Βεροιώτισες. Το αξίζει, για πολλούς λόγους, προαναφερθέντες ή όχι…>>
Εφημερίδα "Βέροια", 08.07.2009
Πολύ καλό..Ισως η Ωραιοτέρα βιβλιοκριτική που εγινε για το Μυθιστόρημα του Γεωργίου Τσαλέρα,(Στον καιρό των καταιγίδων)
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιάννης Μαυρομιχάλης.
Εγγυμονούσες Αδελφέ μου Τάκη μια ζωή.Και τώρα, χείμαρος ξεχύνονται οι μνήμες και οδηγούν την πένα σου. Αγγιζεις κοιμισμένα κύτταρα του μυαλού μου και θυμάμαι.Θυμάμαι δακρύζοντας, και σε ευχαριστώ γι' αυτό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυνέχισε Αδελφέ μου!!